ตอนที่ 142 ญาติห่าง ๆ

วันนี้เป็นวันที่ธรรมดามาก แสงแดดฤดูใบไม้ร่วงอ่อน ๆ สาดลงบนตัวไม่ร้อนแผดเผาเหมือนกลางฤดูร้อน กลับมีความอบอุ่นแห้ง ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของฤดูใบไม้ร่วง ส่องให้คนรู้สึกอุ่นสบาย ลมใบไม้ร่วงเย็น ๆ พัดมาทีละระลอก พัดเอาความร้อนอบอ้าวที่หลงเหลือในอากาศออกไปจนหมด

แสงแดดอบอุ่นลอดผ่านช่องระหว่างใบไม้ ทิ้งเงาต่าง ๆ กระจัดกระจายไว้บนพื้นดิน ในอากาศมีกลิ่นอาหารจาง ๆ และกลิ่นไหม้ของถ่านหินปะปนอยู่ เงี่ยหูฟังดี ๆ ยังได้ยินเลือน ๆ ถึงเสียงที่เกิดจากตะหลิวกับกระทะเหล็กกระทบกัน

เสียงกร๊องแกร๊ง