กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ทำไมเธอมาอีกแล้ว?”
แค่คำว่า ‘อีก’ คำเดียว ก็พอจะบอกได้ว่าซูหนิงซู่รำคาญจางหมิ่นมากแค่ไหน
จางหมิ่นยืนอยู่หน้าบ้านซูมากกว่าสองชั่วโมง ยืนจนปวดหลังปวดเอว ขาทั้งสองข้างอ่อนแรง ตาพร่าเห็นดาว
เดิมทีร่างกายก็เหนื่อยจนแทบไม่ไหวอยู่แล้ว คำพูดแสดงความรังเกียจอย่างโจ่งแจ้งของซูหนิงซู่ยังเหมือนค้อนยักษ์ ตีลงบนร่างกายที่อ่อนล้าของเธออย่างหนัก
ตีจนเธอรักษาหน้าตาในฐานะคุณนายรองผู้อำนวยการโรงงานไว้ไม่ได้แม้แต่น้อย ใบหน้าที่เดิมทีนิ่งเฉยอยู่แล้วก็แปรเปลี่ยนเป็นโกรธเคืองในทันที
“เธอคิดว่าฉันอยากมาหาเธอหรือไง? ถ้าไม่ใช่เพราะเธอไม่ยอมให้ของกับฉัน ฉันจะมาหาเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้ได้ยังไง”