กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูหนิงซู่ราวกับไม่ได้ยิน ไม่แม้แต่จะชายตามองโจวเจี๋ยสักนิด เดินเฉียดผ่านเธอไปตรง ๆ เลี้ยวตรงมุมขวา มุ่งตรงไปยังบ้านของตัวเองอย่างชัดเจน
เดิมทีโจวเจี๋ยตั้งใจจะอวดซูหนิงซู่ให้เต็มที่ แต่ไม่คิดว่าซูหนิงซู่จะไม่แม้แต่มองเธอสักแวบ คำที่เตรียมไว้เต็มอกจึงติดค้างอยู่ตรงนั้น รอยยิ้มภาคภูมิใจบนใบหน้าของเธอแข็งค้างทันที มีความโกรธแต่ไม่มีที่ระบาย ได้แต่มองดูแผ่นหลังบางเพรียวของซูหนิงซู่หายลับไปตรงมุมตึก