ตอนที่ 47 เดี๋ยวก่อน!

หวังเต๋อเหลียงที่นั่งฝั่งตรงข้ามเห็นภาพนี้ก็อดแทรกขึ้นมาไม่ได้ ยิ้มพลางปลอบซูหนิงซู่ “อย่าไปฟังพี่หลินของเธอขู่เลย ถ้าต้องนั่งรถไฟนานขนาดนั้นจริง ๆ เธอก็ยื่นเรื่องขอนอนตู้รถไฟกับพวกเราไปเลย ไม่อย่างนั้นใครจะทนนั่งติดต่อกันสองวันสองคืนได้ ก้นไม่เน่าไปหมดหรือไง”

“คราวก่อนที่พี่หลินของเธอต้องนั่งสองวันสองคืน ก็เพราะเขาเองสะเพร่าทำตั๋วนอนหาย ถ้าซื้อใหม่ก็ไม่มีตั๋วนอนขายแล้ว เขาถึงได้เลือกซื้อตั๋วนั่ง เพราะเรื่องนี้เขายังโดนฉันกับหัวหน้าแผนกหวังของเธอต่อว่าอีกยกใหญ่”