ตอนที่ 46 ขึ้นรถไฟแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นสถานีรถไฟในยุคไหน ล้วนวุ่นวายและแออัด ภายในสถานีเต็มไปด้วยผู้คนหนาแน่นยั้วเยี้ย เสียงอึกทึกกึกก้องไปทั่วหู ชวนให้รำคาญใจ

ซูหนิงซู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เงยหน้าสำรวจผู้โดยสารรอบ ๆ อย่างละเอียด อยากดูว่าหลินเจ๋อกับรองหัวหน้าแผนกหวังอยู่ตรงจุดขายตั๋วของสถานีหรือไม่

แต่เพิ่งเงยหน้าขึ้นมองแวบเดียว ยังไม่ทันเห็นภาพรวม ก็มีเงาร่างคุ้นตาผุดขึ้นมาตรงหน้าทันที

คือหลินเจ๋อ

เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสีดำ มือหนึ่งถือกระเป๋าเดินทางผ้าใบ อีกมือถือถุงตาข่าย ข้างในมีปิ่นโตอะลูมิเนียม 2 ใบ ไข่ 4-5 ฟอง และผลไม้ที่เตรียมไว้กินบนรถไฟ