ตอนที่ 22 ช่วย?

“โอ๊ะ? งั้นสหายซูก็ว่ามาสิ”

แววตาอันเด็ดเดี่ยวของผู้อำนวยการโรงงานหยางฉายความสนใจออกมาเล็กน้อย เขาวางหนังสือพิมพ์ในมือลงบนโต๊ะน้ำชา ปรับท่านั่งให้ตรงขึ้น เอามือทั้งสองประสานกันวางบนตัก อยู่ในท่าทางที่พร้อมจะฟังอย่างตั้งใจ

ซูหนิงซู่เรียบเรียงคำพูดในหัว ดวงตาเป็นประกาย มองผู้อำนวยการโรงงานหยางแล้วค่อย ๆ พูดว่า “ฉันได้ยินว่าช่วงนี้ผู้อำนวยการโรงงานหยางกำลังกลุ้มใจเรื่องโควตางาน ไม่ทราบว่าผู้อำนวยการโรงงานหยางสนใจโควตางานที่พ่อของฉันทิ้งไว้หรือเปล่า ฉันคิดว่าตำแหน่งงานนี้ควรจะตอบโจทย์ความต้องการของผู้อำนวยการโรงงานหยางได้นะ”