บทที่ 73: ยัยตัวป่วนเข้าสิง

บทที่ 73: ยัยตัวป่วนเข้าสิง

“อ๊า...” สวี่ป๋ายอวิ๋นเดินมาตั้งแต่ฟ้าสางจนมืดค่ำ แล้วเผลอพลาดจนข้อเท้าพลิกอีกครั้ง

คราวนี้ดูเหมือนจะเจ็บหนักไม่น้อย เธอนั่งอยู่บนพื้นอยู่นานกว่าจะลุกขึ้นได้

ฉันนี่พูดไม่ออกจริงๆ

ถ้าเธอไม่ทำตัวเรื่องมาก ป่านนี้พวกเราคงกลับถึงบ้านกันแล้ว แต่เธอดันต้องทำตัวแบบนี้ ตอนนี้ดีเลย เกือบสองทุ่มแล้ว พวกเรายังอยู่บนถนนอยู่เลย

ฉันจอดรถให้เรียบร้อยแล้วลงไปดูอาการบาดเจ็บที่เท้าของเธอ

“ห้ามแตะตัวฉันนะ” สวี่ป๋ายอวิ๋นมองฉันด้วยสีหน้ารังเกียจ

ฉันแค่นหัวเราะ “ฉันไม่แตะเธอก็ได้ แต่ถ้าเธอกระดูกหักขึ้นมา ต่อไปอาจกลายเป็นคนขาเป๋ก็ได้”