กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 71: นายไม่ไหวสินะ
สำหรับคนกลุ่มนี้ พวกเขาไม่มัวพะวงหน้าพะวงหลังหรือคิดมาก ขอแค่เป็นสิ่งที่หมายตาไว้ พวกเขาก็คิดจะแย่งมาทั้งนั้น
ฉันพูดว่า “รู้แล้ว”
หลังวางสาย ฉันให้หลี่เจ๋อข่ายอยู่เฝ้าโรงงานนี้ ส่วนตัวเองไปหยิบกุญแจรถที่ออฟฟิศ เตรียมรีบไปที่นั่น
สวี่ป๋ายอวิ๋นซึ่งกำลังดูโทรศัพท์อยู่ เห็นฉันรีบร้อนเข้ามาหยิบกุญแจรถ จึงถามว่าจะไปไหน
ฉันตอบว่า “ไม่ต้องยุ่ง”
สวี่ป๋ายอวิ๋นเดินตามมา “ฉันไปด้วย”
“เธอเป็นอะไรเนี่ย? ปกติแทบอยากให้ฉันอยู่ห่าง ๆ วันนี้เกิดอะไรขึ้น?” ฉันไม่เข้าใจผู้หญิงคนนี้เลย
สวี่ป๋ายอวิ๋นพูดว่า “อยู่ที่นี่ทั้งวันจนเบื่อแล้ว ฉันอยากออกไปเดินเล่นบ้าง”
“ตามใจเธอ”