บทที่ 65: น้องสาวสวี่ป๋ายอวิ๋น

บทที่ 65: น้องสาวสวี่ป๋ายอวิ๋น

พอได้ยินฉันพูดแบบนั้น สวี่หรูอวิ๋นก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก

เธอเขย่งปลายเท้าแล้วจุ๊บแก้มฉันเบาๆ

“คืนนี้ยังให้นายไม่ได้ ไว้วันหลังแล้วกัน”

ฉันสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนของสวี่หรูอวิ๋น จึงยิ้มพลางพยักหน้า “ได้ ฉันจะอดทนไว้”

“คร่อกฟี้... คร่อกฟี้...”

ทันใดนั้น เสียงกรนของเกาเจี้ยนก็ดังมาจากห้องข้างๆ

สวี่หรูอวิ๋นกลอกตาแรงๆ “หลับเหมือนหมูเลย”

ฉันพูดว่า “แบบนี้ก็ดีไม่ใช่เหรอ มีเขาหรือไม่มีเขาก็ไม่ต่างกัน งั้นคืนนี้ให้ฉันนอนเป็นเพื่อนเธอไหม?”

สวี่หรูอวิ๋นหน้าแดงขึ้นมาทันที “น่าหมั่นไส้”