กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 47: แย่งชิงจากหวังคัง
หลี่เจ๋อข่ายตื่นเต้นสุด ๆ เพราะสิ่งที่ฉันคิดตรงกับที่เขาคิดพอดี
ทุกคนล้วนออกมาจากหวังคัง ย่อมรู้ดีว่าในมือหวังคังมีแหล่งต้นไม้อยู่มากแค่ไหน
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนยังคุ้นเคยกับคนของหวังคังเป็นอย่างดี ใครมีความสามารถแค่ไหน ต่างก็รู้กันหมด
จัดการคนคุ้นเคยย่อมง่ายกว่าจัดการคนนอกแน่นอน
“เฝิงเทา นายคิดว่ายังไง?” หลี่เจ๋อข่ายหันไปถามเฝิงเทา
เฝิงเทาส่ายหน้า “ฉันไม่รู้ พวกนายว่าไง ฉันก็ทำตามนั้นแล้วกัน”
เฝิงเทาเป็นคนแบบนี้ ปกติไม่ค่อยพูด แต่พวกเราจะทำอะไร เขาก็สนับสนุนแทบทุกอย่าง
แค่ค่อนข้างขี้กลัว ต้องฝึกฝนให้มากกว่านี้หน่อย