บทที่ 34: งานเลี้ยงสังสรรค์

บทที่ 34: งานเลี้ยงสังสรรค์

ฉันยืนกรานให้ลงโทษเกาหู่อย่างหนัก

หัวหน้าทีมคนอื่นๆ ต่างใช้ศีลธรรมมากดดันฉัน พูดทำนองว่าฉันเป็นคนที่เกาหู่พามา แต่ตอนนี้กลับไม่รู้จักสำนึกบุญคุณ

ฉันแค่นหัวเราะ “ได้สิ หลี่เจ๋อข่าย เหมาต้าเหว่ย พวกนายก็ไปทำลายต้นไม้ของพวกเขาด้วยเลย”

“ได้” หลี่เจ๋อข่ายกับเหมาต้าเหว่ยพากันกระตือรือร้นอยากลงมือ

“เฉินเฟย นายคิดจะทำอะไร?”

ฉันพูดเสียงเย็น “เกาหู่มาสร้างความเสียหายให้ฉัน พวกนายกลับมากดดันฉันด้วยศีลธรรม แล้วมันต่างกันตรงไหน? พอฉันให้คนไปทำลายต้นไม้ของพวกนายบ้าง ทำไมพวกนายถึงใจกว้างไม่ได้ล่ะ?”

“มันจะเหมือนกันได้ยังไง?”

“แล้วมันต่างกันตรงไหน?”

“นายเป็นคนที่เกาหู่พามา!”