บทที่ 33: ฉันไม่ยอม

บทที่ 33: ฉันไม่ยอม

“เอาล่ะ กลับไปทำงานต่อได้แล้ว”

วันนี้หลี่เจ๋อข่ายกับเหมาต้าเหว่ยมีแรงฮึดมากกว่าเดิมเยอะ แถมทุกคนยังจับเทคนิคได้แล้ว การขุดต้นไม้จึงง่ายกว่าแต่ก่อนมาก

ส่วนเกาหู่ก็กลับไปด้วยความโมโห ทุกคนรีบถามทันทีว่าเจรจาเป็นยังไงบ้าง?

เกาหู่แค่นเสียงอย่างเย็นชา “เฉินเฟยไม่รับฟังอะไรทั้งนั้น พูดยังไงก็ไม่เข้าหู”

“ให้ตายสิ ถ้าเขายังทำแบบนี้ งานที่ควรใช้เวลาหนึ่งเดือนก็เสร็จภายในครึ่งเดือนแล้ว ระยะเวลางานหายไปตั้งครึ่งหนึ่ง เขารู้ไหมว่าตัวเองทำให้ทุกคนเสียรายได้ไปเท่าไหร่?”

“ถ้าไม่มีงานทำ ทุกคนก็ต้องอดตาย แบบนี้ไม่ได้ เราต้องร่วมมือกัน จะปล่อยให้คนคนเดียวทำเสียเรื่องทั้งกลุ่มไม่ได้”