บทที่ 17: แย่งงาน

บทที่ 17: แย่งงาน

จนกระทั่งเฉียนเผิงถูกฉันอัดจนขยับตัวไม่ได้ แม้แต่จะคลานก็ยังคลานไม่ไหว

เกาหู่ใช้เท้าเตะอยู่สองครั้ง พอเห็นว่าเฉียนเผิงยังไม่ขยับ จึงตะโกนใส่พวกนั้นว่า “รีบหามไอ้ขยะนี่ออกไปเลย ฝีมือแค่นี้ยังกล้ามาก่อเรื่องอีกเหรอ?”

แต่ละคนหวาดกลัวจนแทบแย่ คงคิดไม่ถึงว่าในทีมของเราจะมีคนโหดอย่างฉันอยู่ด้วย

ไม่ใช่แค่ลงมือหนัก ฝีมือก็รุนแรง แถมท่าทางยังดูโหดอีกต่างหาก

ดูสภาพเฉียนเผิงสิ อย่างน้อยคางก็คงหักไปแล้ว

คนพวกนั้นไม่กล้าตะโกนหาเรื่องอีก ต่างช่วยกันหามเฉียนเผิงออกไป