บทที่ 79

บทที่ 79

ยหวีชิงเยี่ยนและฮวาอิ่งมองกล่องที่เต็มไปด้วยปราณวิญญาณและลวดลายลี้ลับ ก่อนจะหันไปมองยวี่เซียนที่กอดกล่องด้วยใบหน้าไร้เดียงสา ทั้งสองรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที

"เซียนเอ๋อร์ เดี๋ยวก่อน!" ฮวาอิ่งเอ่ยด้วยความร้อนรน "เห็ดนี่... มัน มันอาจจะเอามาต้มไก่ไม่ได้นะ!"

ยหวีชิงเยี่ยนเองก็แสดงสีหน้าเคร่งขรึมหายาก พยักหน้าเห็นด้วย "ของสิ่งนี้ไม่ใช่ของธรรมดา หากนำมาต้มไก่ เกรงว่าจะ... เป็นการล้างผลาญของล้ำค่าเกินไป"

เขาพยายามคัดสรรถ้อยคำอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวจะทำให้เด็กตกใจ

ยวี่เซียนได้ยินดังนั้นก็กอดกล่องไม้แน่นขึ้นทันที ริมฝีปากเล็กเบะออก ดวงตากลมโตมองพวกเขาอย่างระแวดระวัง "ทำไมจะไม่ได้ล่ะ! เห็ดพวกนี้มีไว้ต้มไก่ต่างหาก! คราวที่แล้วต้มแล้วอร่อยมากเลยนะ! ท่านอายหวี ท่านอาฮวา พวกท่านอยากจะแย่งเห็ดของข้าใช่ไหมล่ะ"

ฮิ! ปกติท่านอาฮวาชอบเอาดอกไม้สวยๆ มาปักที่ปกเสื้อ ส่วนท่านอายหวีก็เอาแต่ส่องกระจกจัดแต่งทรงผม พวกเขาต้องคิดว่าเห็ดของข้าเรืองแสงสวยงามแล้วอยากแย่งไปประดับแน่ๆ ข้าไม่ให้หรอก!

เมื่อเห็นท่าทางดื้อรั้นราวกับกำลังบอกว่า "พวกเจ้าไม่มีวันแย่งของรักของข้าไปได้" สองบุรุษร่างใหญ่พลอยทำตัวไม่ถูกขึ้นมาทันที

"ไม่ใช่ เซียนเอ๋อร์ พวกเราไม่ได้จะแย่ง..." ฮวาอิ่งพยายามอธิบาย

"แล้วทำไมถึงกินไม่ได้ล่ะ" ยวี่เซียนมีเหตุผลชัดเจนและไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย