บทที่ 36

บทที่ 36

ซูซินเหยาถูกยหวินเจี้ยนเยว่ถามจนพูดไม่ออก จากนั้นจึงเชิดคอขึ้นอย่างไร้เหตุผลแล้วเอ่ยว่า "พวกเราอยากไปไหนก็เรื่องของพวกเรา เจ้ามายุ่งอะไรด้วย"

ยหวินเจี้ยนเยว่แย้มยิ้มด้วยความนึกสนุก เอ่ยอย่างใจเย็นว่า "พวกเจ้าพากันนำผู้บำเพ็ญขั้นแกนทองคำหลายสิบคน บุกรุกเข้ามาในเขตแดนสำนักเสวียนเทียนของข้าอย่างมีเจตนาฆ่าฟัน สำนักเทียนหยวนของพวกเจ้าคิดจะล้างสำนักหรือว่าอยากจะปล้นชิงกันแน่"

"เจ้า... เจ้าใส่ร้ายป้ายสี" ซูซินเหยาถูกจี้ใจดำจึงกรีดร้องเสียงแหลมด้วยความหวาดกลัวแต่ทำเป็นใจดีสู้เสือ "พวกเราแค่... แค่ผ่านมา ใช่แล้ว แค่ผ่านมาเท่านั้นเอง"

"ผ่านมางั้นหรือ" ยหวินเจี้ยนเยว่หัวเราะเยาะ "ท่าทางตอนที่พวกเจ้าผ่านนี่ ช่างแปลกประหลาดเสียจริง"

นางไม่สนใจซูซินเหยาอีกต่อไป จูงมือเล็กๆ ของยวี่เซียนแล้วก้าวเข้าสู่ประตูสำนักเสวียนเทียน

"ยหวินเจี้ยนเยว่ เจ้ากลับมาก่อน ถอนแรงกดดันออกไปเดี๋ยวนี้ ได้ยินไหม" ซูซินเหยาแผดเสียงตะโกน แต่ยหวินเจี้ยนเยว่ไม่เหลียวหลังกลับ ปล่อยให้คนกลุ่มหนึ่งคุกเข่าอยู่ด้านนอกต่อไป

ภาพภายในสำนักแตกต่างจากเมื่อสามวันก่อนอย่างสิ้นเชิง

กองงานก่อสร้างของสำนักเหอฮวนทำงานด้วยประสิทธิภาพสูงมาก ตำหนักที่เคยผุพังถูกซ่อมแซมจนดูใหม่เอี่ยม เผยให้เห็นเค้าโครงที่โบราณและทรงพลัง แม้จะยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่ก็เริ่มแสดงให้เห็นถึงความเจริญรุ่งเรืองแล้ว