กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 31
ยวี่เซียนยืนอยู่ระเบียง มองดูยหวินเจี้ยนเยว่อุ้มซูเหมี่ยวเหมี่ยวเดินไกลออกไปเรื่อย ๆ
กลางอกคล้ายถูกเข็มเล่มเล็กทิ่มแทง รู้สึกเปรี้ยวแปลก ๆ
นางขยับปลายนิ้วขยี้ชายเสื้อโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วโดนถุงเก็บของบริเวณเอวเข้าพอดี
นางนึกถึงตอนกลางวัน ที่ท่านอาจารย์ควักหินวิญญาณชั้นต่ำแปดแสนแปดหมื่นแปดพันแปดร้อยแปดสิบแปดก้อนซื้อเตาปรุงโอสถระดับชั้นเลิศให้นางโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
"ท่านอาจารย์ไม่รู้ว่าข้าก็อยากฟังเหมือนกัน" นางพูดเบา ๆ กับตัวเอง "หากท่านอาจารย์รู้ คงเล่านิทานก่อนนอนให้ข้าฟังเช่นกัน"
"อีกอย่าง ท่านอาจารย์มอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้ข้าแล้ว นางดีกับข้ามากจริง ๆ ข้าควรจะรู้จักพอได้แล้ว"
นางเม้มริมฝีปาก โทษว่าตนเองไร้ความสามารถเกินไป ครั้งหน้า นางจะต้องแสดงความรู้สึกของตนเองออกมาให้อาจารย์รู้ตรง ๆ ให้ได้ นางแอบให้กำลังใจตัวเองในใจ
คิดได้เช่นนี้ ความเปรี้ยวแปลกในใจก็พลอยจางลง
นางผลักประตูเข้าห้อง สิ่งแรกที่ทำคือหยิบเตาปรุงโอสถออกมาจากถุงเก็บของ วางไว้บนโต๊ะแล้วลูบไล้อย่างทะนุถนอม