กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 19
ความตกตะลึงบนใบหน้าของผู้อาวุโสชื่อเซียวถูกแทนที่ด้วยโทสะอันท่วมท้นในพริบตา
"สามหาวนักนะยหวินเจี้ยนเยว่ เจ้ากล้าสังหารศิษย์สำนักชื่อหยานของข้าหรือ"
แววตาของยหวินเจี้ยนเยว่เย็นชา ทุกคำเปล่งประกายราวกับอัญมณี
"สังหารศิษย์ของเจ้า? ตาเฒ่าชื่อเซียว สำนักชื่อหยานของเจ้าปล่อยปละละเลยให้ศิษย์ในสำนักอย่างหลิ่วชิงหมิงเห็นว่าสำนักเรากำลังอ่อนแอ จึงเกิดจิตคิดร้ายหมายแย่งชิงทรัพย์สิน หมายสังหารศิษย์ของข้า ยิ่งกว่านั้นยังเอ่ยวาจาสกปรกคิดจะขายพวกเราเป็นเตาหลอมและแรงงานทาส การกระทำเช่นนี้ต่างอะไรกับผู้บำเพ็ญมาร"
"ข้ายหวินเจี้ยนเยว่เป็นเพียงการปกป้องตนเอง เป็นการป้องกันตัวอันชอบธรรม หลิ่วชิงหมิงรุกรานหาเรื่องใส่ตัว
สำนักชื่อหยานของเจ้าไม่ตักเตือนพฤติกรรมอันต่ำช้าของศิษย์ในสำนัก ไม่คิดอบรมกักบริเวณ กลับพรรคพวกมารุมล้อมอาศัยอำนาจบาตรใหญ่รังแกผู้อื่น บุกทำลายค่ายกลพิทักษ์ภูเขาสำนักเสวียนเทียนของข้า ยกพลมาถึงภายในสำนัก คุกคามชีวิตศิษย์ตัวน้อยของข้า บัดนี้เจ้ายังมีหน้ามาซักถามข้าอีกหรือ"
"สำนักเสวียนเทียน เป็นสำนักที่บรรพบุรุษสกุลยหวินของข้าสร้างขึ้น ต่อให้บัดนี้ประตูสำนักจะร่วงโรย ก็มิใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะมาเหยียดย่ำรังแกตามอำเภอใจได้ วันนี้พวกเจ้าบุกมาถึงประตูสำนัก หมายกระทำเรื่องล้างผลาญ ข้าสังหารคนของพวกเจ้า ยุติธรรมสมเหตุสมผล ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม!"