บทที่ 2

บทที่ 2

ประวัติความเป็นมาของเจียงหมีอู้ แตกต่างจากลู่เหวินเซิงอย่างสิ้นเชิง

เขาไม่ใช่เด็กกำพร้าที่ไร้ซึ่งทุกสิ่งมาแต่กำเนิด

อดีตเขาเคยเป็นบุตรสวรรค์ผู้โดดเด่นแห่งตระกูลผู้บำเพ็ญกระบี่อันทรงเกียรติ ถือกำเนิดพร้อมกระดูกกระบี่แต่กำเนิด ทั้งยังมีรากวิญญาณที่เป็นต้นกำเนิดกระบี่อันแข็งแกร่งที่สุดในตัว ยิ่งไปกว่านั้นเขายังมีรากวิญญาณทองอันบริสุทธิ์ผุดผ่อง ซึ่งมีความผูกพันและศักยภาพในการควบคุมกระบี่ทั่วหล้าในระดับกฎเกณฑ์ธรรมชาติอย่างแนบแน่น

หากเติบโตขึ้นในภายภาคหน้า ย่อมเกิดเหตุการณ์หมื่นกระบี่คารวะและก้าวสู่จุดสูงสุดแห่งวิถีกระบี่ สมญานามว่าเจ้าแห่งกระบี่ก็มิใช่เรื่องเกินจริงเลย นับเป็นยอดฝีมือผู้บำเพ็ญกระบี่ที่หาได้ยากยิ่งในรอบพันปีแห่งทวีปชิงยหวิน

ทว่าน่าเสียดายที่เคราะห์กรรมโถมซัด

ตระกูลเจียงผู้เรืองอำนาจในอดีต กลับถูกกวาดล้างจนสิ้นตระกูลภายในชั่วข้ามคืน หลงเหลือเพียงเจียงหมีอู้ซึ่งเป็นเด็กวัยห้าขวบเพียงคนเดียว

ด้วยพรสวรรค์ของเขา ประกอบกับเบื้องหลังที่แบกรับความแค้นล้ำลึกตระหง่านฟ้า ในบทบาทของนิยายแนวชายหนุ่มแล้ว เขาน่าจะเป็นตัวเอกผู้ยิ่งใหญ่ที่อดทนรอวันล้างแค้น และก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดแห่งวิถีกระบี่ในตอนท้าย

ทว่าเขากลับเคราะห์ร้ายอย่างยิ่งที่ต้องมาตกอยู่ในมือของเจ้าของร่างเดิม

บิดาของเจ้าของร่างเดิมเป็นสหายเก่าแก่กับประมุขตระกูลเจียง ภายหลังตระกูลเจียงถูกกวาดล้าง บิดาของเจ้าของร่างเดิมระลึกถึงความน่าเวทนาของเด็กน้อย จึงพาเจียงหมีอู้กลับมายังสำนักเสวียนเทียน