เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 552 แปลงโฉมเปลี่ยนอาภรณ์
ยามนี้สายลมพลันพัดขึ้น ลมในฤดูใบไม้ผลิรุนแรงยิ่งนัก หวีดหวิวคร่ำครวญบาดหู
ฉินเต้าฟางคล้ายได้ยินเสียงเข่นฆ่าสังหารแว่วมาตามสายลมจากแดนไกลลิบ เขาทอดมองท้องฟ้าขมุกขมัวนอกประตู "จะนั่งรอความตายไม่ได้ ยิ่งไม่อาจเบิ่งตามองพวกเขาลงมือกับเมืองหลางหยา เหมยซี เจ้ามีความเห็นอย่างไรบ้าง"
"ใต้เท้า หากท่านคิดจะตั้งรับ ก็จงรั้งอยู่ที่อำเภอซีหยาง หากท่านคิดจะรุก ก็จำต้องซ้อนกลตามแผน" สายตาของฉู่อวิ๋นเซินมองลึกเข้าไปในตาของฉินเต้าฟาง
"ซ้อนกลตามแผนอย่างไร" ฉินเต้าฟางสบตากับฉู่อวิ๋นเซินเช่นกัน
ฉู่อวิ๋นเซินนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนตอบว่า "หากจะซ้อนกลตามแผน ก็จำต้องกลับไปเมืองเอกหลางหยา ใช้ตนเองเป็นเหยื่อล่อ ล่อพวกเขาออกมาแล้วค่อยปิดประตูตีแมว เพียงแต่วิธีนี้เสี่ยงอันตรายเกินไป ไม่มีทางมั่นใจได้เต็มร้อย"
ฉู่อวิ๋นเซินเอ่ยเสียงขรึม "ความอยู่รอดของสถานการณ์ทั่วทั้งฉีโจวผูกอยู่กับใต้เท้าเพียงผู้เดียว ไม่สมควรเอาตัวเข้าเสี่ยงภัย"