กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 518 หนึ่งรับมือสอง
เหลยกงค่อย ๆ หันศีรษะมองมา แม้บนเรือนร่างสูงใหญ่จะมีบาดแผลอยู่ทั่วตัว ร่างชุ่มโชกด้วยโลหิต ทว่ามิใช่จุดตาย เขายังคงมีกำลังพอจะสู้อีกยก
หลี่เซวียนตูทอดถอนใจเบา ๆ กล่าวกับไป๋เจวี้ยนข้างกายว่า "แม่นางไป๋ เจ้าถ่วงเวลาหานเยาเยว่ไว้ได้หรือไม่"
ไป๋เจวี้ยนก้มหน้ามอง "ลวงทิศหลอกเต๋า" ในมือแวบหนึ่ง
ดาบเล่มนี้ยาวสามฉื่อ ทั่วทั้งเล่มแดงชาด มีเพียงตรงคมดาบที่สีจางลง ค่อย ๆ เปลี่ยนจากแดงเป็นขาว หากเพ่งมองอย่างละเอียด จะพบว่าแนวคมดาบขาวดั่งหิมะ ถึงขั้นโปร่งใสราง ๆ ภายในมี "กระแสวน" ขนาดเล็กนับไม่ถ้วนหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง นามของดาบเล่มนี้ก็น่าสนใจยิ่ง นำมาจาก "วิญญูชนลวงด้วยทิศทางได้ ล่อหลอกด้วยเต๋าได้ยาก"