เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 457 จวนผิงหยวน
ชิงหลวนเว่ยหนุ่มผู้นี้มีนิสัยโหดเหี้ยมดุร้าย ยามลงมือมักตัดมือฟันแขนเป็นอาจิณ แม้กระทั่งการสับร่างแยกชิ้นส่วนก็พบเห็นได้บ่อยครั้ง ยามองครักษ์บางคนยังไม่สิ้นใจ ก็ถูกเขาเตะซ้ำจนตายคาที่ เลือดทะลักออกทวารทั้งเจ็ด สภาพศพน่าเวทนาจนมิอาจทนดู
ยามนี้เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ขวางทางที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ชิงหลวนเว่ยหนุ่มก็มีสีหน้าเหี้ยมเกรียม หมายจะตวัดดาบฟันลงไปทันที
ทว่ากลับถูกชิงหลวนเว่ยสูงวัยกว่ายื่นมือออกไปขวางไว้ พลางกล่าวอย่างราบเรียบว่า "อย่าเพิ่งใจร้อน"
จากนั้นเขาจึงมองไปยังผู้ขวางทาง แล้วเอ่ยถามพลางยิ้มด้วยสำเนียงขุนนางนครหลวงตี้จิงอันชัดถ้อยชัดคำ "ไม่ทราบว่าท่านคือ?"
ชิงหลวนเว่ยหนุ่มที่ถูกห้ามไว้รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง จึงกล่าวอย่างหงุดหงิดว่า "นายสิบสามจะเปลืองน้ำลายกับมันทำไม ฟันดาบเดียวให้ตายตกไปก็สิ้นเรื่อง ตลอดทางที่ผ่านมานี้ ยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนที่ตายใต้คมกระบี่ของนายสิบสามก็มีถึงสองคนแล้ว จะเพิ่มคนผู้นี้อีกสักคนจะเป็นไรไป"