ตอนที่ 456 อำเภอเป่าชาง

ตอนที่ 456 อำเภอเป่าชาง

ทั้งสองคนรั้งอยู่ในอารามร้างแห่งนี้จนกระทั่งฟ้าสาง จากนั้นหลี่เซวียนตูจึงพาเฉียนอวี้หรงกลับไปยังขบวนเรือ

ชายชราแซ่จางกล่าวขอบคุณหลี่เซวียนตูซ้ำแล้วซ้ำเล่า แทบจะคุกเข่าลงให้แก่หลี่เซวียนตู ทว่าถูกหลี่เซวียนตูยื่นมือเข้าพยุงไว้ ทั้งยังกล่าวอย่างยิ้มแย้มว่าไม่อาจรับได้

ขบวนเรือแล่นหน้าต่อไป ไม่มีเรื่องราวคลื่นลมผันผวนอันใดเกิดขึ้นอีก จนกระทั่งถึงอำเภอเป่าชางอย่างราบรื่น

อำเภอเป่าชางเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดอำเภอของแคว้นฉี อันดับอยู่กึ่งกลางไม่สูงไม่ต่ำ ทว่าในฐานะที่เป็นอำเภอศูนย์กลาง ย่อมมิใช่เมืองระดับตำบลธรรมดาจะเทียบเคียงได้ ยังคงมีภาพความรุ่งเรืองอยู่บ้าง เมื่อเข้าสู่ตัวเมือง จึงทำให้ขบวนพ่อค้ารู้สึกคล้ายกับได้หวนจากกลียุคกลับคืนสู่โลกอันสงบสุขอีกครา