ตอนที่ 383 หานเยาเยว่

ตอนที่ 383 หานเยาเยว่

ชายหนุ่มก้มหน้ามองฝ่ามือตนเอง ที่ใจกลางฝ่ามือมีรอยกระบี่บาดลึก เนื้อหนังปลิ้นเปิดคล้ายปากที่แสยะกว้าง ทว่ารอยแผลกระบี่นี้กำลังสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

นี่มิใช่เพียงกายหยาบขั้นเทียนเหรินธรรมดาเสียแล้ว หากแต่เป็นวิชากายเนื้อพิเศษที่คล้ายคลึงกับ "กายวัชระ" ของฝ่ายพุทธ เพราะอย่างไรเสียปราณกระบี่ "เคราะห์ย้อนสวรรค์" ก็ต่างจากปราณกระบี่ทั่วไป เมื่อหยั่งรากลงเนื้อแล้วจะทำให้บาดแผลสมานตัวได้ยากยิ่ง กายเนื้อที่สามารถเพิกเฉยต่อ "เคราะห์ย้อนสวรรค์" ได้เช่นนี้ แม้จะมีเหตุผลว่าขอบเขตพลังเหนือกว่ามากเข้ามาเกี่ยวข้อง ทว่าก็เกรงว่าจะมีเพียงกายทองคำของอู้เจินแห่งสำนักจินกังเท่านั้นที่เทียบเคียงได้

หลังจากบาดแผลบนฝ่ามือสมานกันสนิทแล้ว ชายหนุ่มจึงเอ่ยขึ้นอย่างเนิบช้าว่า "ปราณกระบี่ 'เคราะห์ย้อนสวรรค์' ร้ายกาจนัก ไม่นึกเลยว่าสุดยอดวิชาที่สาบสูญไปนานแล้ว บัดนี้จะมีผู้สืบทอดอีกครั้ง ช่างชวนให้ประหลาดใจจริง ๆ"