เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 382 คุณชายเสื้อคลุมขนสัตว์ขาว
หลิวเฉินนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนกล่าวว่า "เหตุผลนั้นถูกต้อง แต่ข้าเป็นคนของหอทิงเฟิง เรื่องพรรค์นี้ ข้าตัดสินใจเองมิได้"
หลี่เซวียนตูได้ยินคำตอบที่มิได้เกินความคาดหมายนี้ ก็มิถึงกับผิดหวัง เพียงแต่รู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง
ถ้อยคำแบบเดียวกันหลายต่อหลายประโยค หากเอ่ยออกมาจากปากจางซู่ชิง เขากลับฟังแล้วเลือดลมพลุ่งพล่าน ถึงขั้นยอมสละชีวิตเพื่อการนั้น ทว่าพอตนเองเป็นฝ่ายพูดออกมา หนิงอี้ไม่แยแสก็ช่างเถอะ อย่างไรเสียก็นับเป็นคนที่ติดอยู่ในบาดแผลรักทั้งยังชอบดันทุรังเข้าตรอกตัน ทว่าหลิวเฉินที่ดูท่าทางมิได้เฉลียวฉลาดอันใดนัก กลับไม่แยแสเช่นกัน นั่นจึงทำให้เขารู้สึกท้อแท้หมดกำลังใจอยู่บ้าง
หลี่เซวียนตูลูบคางตัวเองโดยไม่รู้ตัว พลันนึกถึงหนวดเคราที่ยาวจรดแผงอกของจางซู่ชิงในครานั้นขึ้นมา มีคำกล่าวว่าปากไร้ขนทำงานไม่มั่นคง หรือจะเป็นเพราะตนเองมิได้ไว้หนวดเครากันแน่