เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 349 ขุนพลเหรินกง
พวกหลี่เซวียนตูทั้งสามคนมาถึงบริเวณปากถ้ำ ที่นี่ถูกม่านน้ำสายหนึ่งขวางกั้นไว้ น่าจะเป็นม่านน้ำตกสายหนึ่ง
ทว่าทั้งสามคนต่างมิได้รีบร้อนฝ่าม่านน้ำนี้ออกไป เพราะปราณดาบเมื่อครู่ก็สร้างความตื่นตระหนกให้แก่พวกเขาเช่นกัน ต่อให้เป็นมือใหม่อ่อนต่อโลกยุทธภพ ก็ยังรู้ว่าไม่อาจบุ่มบ่ามออกไป
หลี่เซวียนตูค่อย ๆ ชัก "สาวงามเย็นชา" ออกมาจากข้างเอว แล้วเอ่ยกับอีกสองคนว่า "ข้าจะออกไปก่อน จากนั้นรบกวนทั้งสองท่านช่วยระวังเชิงให้ข้าด้วย"
เหยียนเฟยชิงกับซูอวิ๋นเซวียนต่างชักกระบี่ประจำกายของตนออกมา
แม้เวลานี้พวกเขาจะมีตบะเพียงห้าถึงหกส่วนของช่วงรุ่งโรจน์ถึงขีดสุด แต่เมื่อทั้งสามร่วมมือกัน ก็มิอาจดูแคลนได้เช่นกัน
หลี่เซวียนตูกระทืบเท้าเบา ๆ ร่างพุ่งปราดออกไป ฝ่าม่านน้ำตกที่ขาวราวดั่งแพรพรรณสายนี้
ภายนอกน้ำตก เป็นแอ่งน้ำขนาดเล็กอันสงบนิ่ง ผืนน้ำใจกลางแอ่งมีใบไม้ใบหนึ่งลอยล่อง พลิ้วไหวไปมา