ตอนที่ 306 สมบัติกระดูกขาวในสิบแปดหอ

ตอนที่ 306 สมบัติกระดูกขาวในสิบแปดหอ

เด็กรับใช้น้อยดูเหมือนไม่อยากพบพวกซูอวิ๋นเซวียน อันที่จริงหากว่าตามเจตนาเดิมของเขา แม้แต่หลี่เซวียนตูก็ยังไม่อยากพบ เพียงแต่เฒ่าจั้งมองทะลุที่ซ่อนของเขาออก หลี่เซวียนตูก็สังเกตเห็นร่องรอยอยู่บ้าง เขาจึงยอมปรากฏตัวออกมา บัดนี้เฒ่าจั้งสิ้นชีพแล้ว เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปอีก

จากนั้นเด็กรับใช้น้อยที่เรียกตนเองว่าหยวนเมี่ยวเจินเหรินผู้นี้ก็พลันเลือนหายไปต่อหน้าต่อตาหลี่เซวียนตูอย่างไร้ร่องรอย

หลี่เซวียนตูทอดถอนใจ ไม่มีเรี่ยวแรงจะซักไซ้ไล่เลียงอีก เดินโซซัดโซเซหันหลังมุ่งหน้ากลับไปยังซากปรักหักพังของที่ว่าการอำเภอ

เมื่อสิ้นเฒ่าจั้งแล้ว 'องค์เมี่ยวฮวากระดูกขาว' ก็ถูกอู้เจินสะกดจับไว้ได้ ส่วนซูอวิ๋นเซวียนและฮูหยินลู่ต่างเดินเข้ามาหาพร้อมกัน ทั้งสองหยิบสิ่งของออกมาจากของวิเศษซวีหมีของตนคนละอย่าง ของฮูหยินลู่คือถุงแพร ส่วนของซูอวิ๋นเซวียนคือน้ำเต้าหยก