ตอนที่ 251 ไม่สงบอีกครา

ตอนที่ 251 ไม่สงบอีกครา

หลี่เซวียนตูกำลังจะยื่นมือไปยกชาม พลันได้ยินเสียงอึกทึกดังมาจากนอกประตู คล้ายมีคนกำลังเดินมุ่งหน้ามายังโรงเตี๊ยม

“สุนัขดีไม่ขวางทาง!”

สุ้มเสียงเหี้ยมเกรียมสายหนึ่งดังขึ้น จากนั้นตามด้วยเสียงครางหงิง ๆ ของเจาไฉ

ต่อมามีชายฉกรรจ์สามคนก้าวเท้ายาว ๆ เข้ามาในโถงใหญ่ คนที่เป็นหัวหน้าสวมชุดผ้าไหมแพรพรรณ ตาเป็นรูปสามเหลี่ยม จมูกงุ้มดั่งเหยี่ยว ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยไออำมหิต ส่วนชายฉกรรจ์อีกสองคนที่ตามหลังมา ก็ดูมิใช่พวกคนดีมีศีลธรรมเช่นกัน

ชายฉกรรจ์ชุดแพรตวัดสายตามองรอบโรงเตี๊ยมหนึ่งรอบ สายตาพลันหยุดลงที่ร่างของเถ้าแก่เนี้ย เขาเลียริมฝีปาก พลางหัวเราะร่า “นึกไม่ถึงว่าในถิ่นทุรกันดารรกร้างเช่นนี้ จะยังมีแม่นางรูปงามหมดจดปานนี้อยู่ด้วย”

เถ้าแก่เนี้ยวางชามกระเบื้องขาวในมือลงแล้วลุกขึ้นยืน บนใบหน้าประดับรอยยิ้มขึ้นมาทันที “แขกผู้มีเกียรติทั้งหลายจะรับประทานอาหารหรือจะพักค้างแรมหรือเจ้าคะ?”