เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 204 ลู่เยี่ยนปิง
หูเหลียงลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยเสียงเบา "ดูท่าคิดจะไปตอนนี้ก็สายเกินเสียแล้ว"
ไป่เม่ยเหนียงยังมิหายขุ่นเคือง จึงพาลใส่หูเหลียงผู้เป็นคนนอกมิรู้อิโหน่อิเหน่ขึ้นมาทันควัน "ไม่ต้องให้เจ้าบอก!" จากนั้นนางก็หันไปมองชิงหลวนเว่ยผู้นี้ พลางผ่อนน้ำเสียงลงเล็กน้อยแล้วเอ่ย "ที่แท้ก็ใต้เท้าจ้าว ไม่ทราบว่าเหตุใดใต้เท้าจ้าวจึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้"
ผู้มาเยือนย่อมเป็นจ้าวอู่ฉีที่พำนักอยู่ใน "เทียนเล่อเถาหยวน" มาระยะหนึ่งแล้วนั่นเอง เขามีสีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์พลางกล่าว "ส่งตัวโฉ่วหนูเอ๋อร์ออกมา"
สีหน้าของไป่เม่ยเหนียงเปลี่ยนไปทันที
นางรู้ซึ้งถึงความน่าสะพรึงกลัวของจ้าวอู่ฉีเป็นอย่างดี แม้จะกล่าวว่าตำแหน่งขุนนางในชิงหลวนเว่ยมิได้ตัดสินจากระดับวรยุทธ์ไปเสียทั้งหมด สูงต่ำปะปนคละเคล้า ว่ากันว่าในบรรดาผู้บัญชาการขวาทั้งสามคน มีอยู่หนึ่งคนที่เป็นบัณฑิตไร้กำลังแม้แต่จะเชือดไก่ ทว่าในชิงหลวนเว่ยก็มีข้อยกเว้นอยู่ นั่นก็คือสิบสามไท่เป่าแห่งชิงหลวนเว่ย