เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 203 อาภรณ์มัจฉาเหิน
หลี่เซวียนตูแบกฉินโหลวเยวี่ยเดินไปตามตรอกมืดสลัวของ "เทียนเล่อเถาหยวน" ดูราวกับโจรปล้นสวาทที่ฉุดคร่าหญิงสาวบริสุทธิ์ หรือไม่ก็ผู้มีการศึกษาแต่เนื้อแท้เลวทรามอย่างยิ่ง
ทว่าจิตใจของหลี่เซวียนตูมิได้อยู่ที่ร่างของสตรีบนบ่า ในเวลานี้ เขากลับนึกถึงวาจาของปราชญ์โบราณที่เคยผ่านตาโดยมิได้ตั้งใจขึ้นมาอย่างผิดที่ผิดเวลา "เบื้องบนข้าคือชะตาฟ้าอันไพศาล กฎเกณฑ์คุณธรรมสถิตอยู่กลางใจข้า สองสิ่งนี้ สถิตอยู่ ณ ใจนี้เนิ่นนาน ยำเกรงและครั่นคร้าม ยิ่งนานวันยิ่งสดใหม่ เบื้องบนคือสุริยันจันทรา ภายในคือคุณธรรมและกฎเกณฑ์"
หากจะกล่าวให้ตรงไปตรงมาขึ้นอีกนิด “ในโลกนี้มีสองสิ่งซึ่งทำให้ผู้คนบังเกิดความยำเกรง สิ่งหนึ่งคือคุณธรรมในใจ อีกสิ่งหนึ่งคือลิขิตฟ้าเหนือศีรษะ สองสิ่งนี้ยิ่งใคร่ครวญซ้ำไปซ้ำมาบ่อยครั้งและเนิ่นนานเพียงใด ก็ยิ่งสดใหม่มิรู้เสื่อมคลาย และยิ่งชวนให้ผู้คนยำเกรงขึ้นทุกที”