ตอนที่ 168 ในแวดวงราชการไร้มิตรสหาย

ตอนที่ 168 ในแวดวงราชการไร้มิตรสหาย

ชีวิตคนเราชาติหนึ่งเปรียบประดุจการรอนแรมทางไกล แม้วาจาเยี่ยงนี้จะฟังดูซ้ำซากจำเจอยู่บ้าง ทว่าก็มิอาจปฏิเสธได้ว่ากล่าวได้สมเหตุสมผลยิ่ง

โดยเฉพาะคำว่ารอนแรม บ่งบอกถึงความยากลำบากได้เป็นอย่างดี

ย่ำก้าวไกลเก้าหมื่นลี้ ทัศนาฟ้าดินกว้างใหญ่ สัมผัสรสชาติแห่งโลกียวิสัยหมื่นจั้ง ทว่ากลับถูกลิขิตมิให้รั้งอยู่ ณ แห่งหนใดนานเกินไป หากกล่าวในแง่หนึ่ง นี่ก็คือการท่องยุทธภพเช่นกัน

หลังจากจัดการสรรพสิ่งเรียบร้อย หลี่เซวียนตูกับพวกก็กล่าวอำลาจากไป โดยมิได้สนใจคำรบเร้าเหนี่ยวรั้งของบรรดาผู้อาวุโสประจำตำบลจิ่งจื่อ

การผดุงคุณธรรมในครานี้ไร้ซึ่งสิ่งตอบแทนแม้เพียงกึ่งส่วน มีเพียงคำขอบคุณจากชาวบ้านในท้องถิ่น และอีกประการคือเหยียนเฟยชิงสูญเสียยันต์ไปนับไม่ถ้วน ในจำนวนนั้นยังรวมถึงยันต์ล้ำค่าราคานับพันตำลึงทองอีกหลายแผ่น ซึ่งถูกผลาญไปในการประมือกับเฒ่าจั้ง