เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 167 เกรงกลัวอำนาจหาได้ซาบซึ้งคุณธรรม
ไม่รอให้หลี่เซวียนตูเอ่ยถาม เหยียนเฟยชิงก็เป็นฝ่ายชิงกล่าวขึ้นก่อนว่า "นึกไม่ถึงว่าเฒ่าจั้งยังวางแผนสำรองชั้นที่สามทิ้งไว้ ช่างชั่วร้ายอำมหิตยิ่งนัก เคราะห์ดีที่ใช้ฟืนไม้ท้อเผา หากปล่อยปละละเลยไป หรือใช้ดินกลบฝัง หนิวเอ้อร์จะลุกขึ้นกลายเป็นซากศพในอีกสามวันให้หลัง แม้จะเทียบไม่ได้กับนางศพสองนางนั้น ทว่าก็พอ ๆ กับยอดฝีมือขั้นเสวียนหยวนคนหนึ่ง การจะเข่นฆ่าชาวบ้านในตำบลยังคงเป็นเรื่องง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ"
หลี่เซวียนตูมองไปยังเปลวเพลิงสีเขียว พลางกล่าว "มิน่าเล่าตอนนั้นพวกเราถึงรู้สึกว่าหนิวเอ้อร์ยังเหลือไอชีวิตอยู่อีกเสี้ยวหนึ่ง ที่แท้ก็เป็นการแสวงหารอดในความตายเช่นนี้นี่เอง หากพวกเราคิดจะช่วยชีวิตหนิวเอ้อร์เพราะไอชีวิตเพียงสายนี้ หรือปล่อยทิ้งไว้ไม่สนใจไยดี ก็คงต้องทำให้คนนับร้อยล้มตายเพราะความการุญเพียงชั่ววูบแล้ว"
บนใบหน้าของเหยียนเฟยชิงปรากฏแววรังเกียจชิงชัง "เอาความดีของผู้อื่นมาคำนวณเพื่อกระทำความชั่วร้ายของตน คนเช่นนี้ จิตใจเช่นนี้ สมควรถูกประหารเป็นที่สุด"