ตอนที่ 95 พานพบดั่งทองหยก

ตอนที่ 95 พานพบดั่งทองหยก

ความเอียงอายเพียงแวบนั้น คล้ายจริงคล้ายฝัน แล้วเลือนหายไปในพริบตา

ครั้นทั้งสองละสายตาจากกัน ซุนฮูหยินหันมองมา ก็เห็นเพียงหลงฮูหยินนั่งอย่างสำรวมเรียบร้อย กิริยานุ่มนวลเพียบพร้อม จะมีแววตาหยาดเยิ้มชวนหลงใหลหลงเหลืออยู่ได้อย่างไร ส่วนซุนฮุ่ยยิ่งนั่งตัวตรงเป๊ะ สายตามองตรง ไม่ส่อพิรุธแม้แต่น้อย

ไม่นานนัก หญิงคุมเรือนก็เข้ามาเรียนว่าจัดโต๊ะสุราเรียบร้อยแล้ว หลงฮูหยินจึงสั่งให้เริ่มงานเลี้ยงทันที เห็นเพียงสาวใช้ประคองถาดทยอยเดินเข้ามาคนแล้วคนเล่า เพียงครู่เดียวก็วางเต็มโต๊ะกลมจนแน่นขนัด