ตอนที่ 94 ฮูหยินตระกูลหลง

ตอนที่ 94 ฮูหยินตระกูลหลง

หลังจากเถ้าแก่เนี้ยเดินจากไป หูเหลียงก็ยกสุราขึ้นดื่มไปหลายอึก ก่อนจะกล่าวช้า ๆ ว่า "เหล่าหลี่ เจ้านี่ชักจะใจอ่อนขึ้นทุกวัน ตอนอยู่นอกเมืองคนที่บอกว่าจะไม่ยื่นมือเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ก็คือเจ้า พอเข้าเมืองมาแล้วเกิดความเวทนาขึ้นมาอีกก็ยังเป็นเจ้า เมื่อก่อนเวลาเจ้าเจอเรื่องพรรค์นี้ แม้แต่ตาก็ไม่กะพริบเสียด้วยซ้ำ"

หลี่เซวียนตูกล่าวอย่างจนใจ "จิตใจคนย่อมเปลี่ยนไปได้ เจ้าดูจักรพรรดิมากมายในพงศาวดารสิ ยามเยาว์วัยล้วนเป็นกษัตริย์ผู้ทรงปรีชา ทว่าครั้นชรากลับโง่เขลาเลอะเทอะ จนมิอาจทนดูได้ เหตุผลลึก ๆ ก็เพราะใจคนนั้นเปลี่ยนไป คนแก่วัยชราย่อมบังเกิดความอาลัยอาวรณ์ต่อทางโลก ไม่อาจมีพลังชีวิตกระปรี้กระเปร่าดังยามหนุ่มแน่นได้อีก คนที่เจ็บปวดจากความรักย่อมเกิดความรู้สึกสะเทือนอารมณ์ ไม่อาจไร้เดียงสาบริสุทธิ์ดังคราแรกพบได้อีก ข้าเองก็ถือว่าได้ผ่านพ้นความผันผวนสูงต่ำครั้งใหญ่มาแล้ว จิตใจจะแปรเปลี่ยนไปบ้างก็เป็นเรื่องยากจะเลี่ยง"

คราวนี้ถึงตาหูเหลียงต้องถอนหายใจยาวออกมาบ้าง