บทที่ 330 ป้อมปราการมาเยือน ตระกูลอู่สะเทือนขวัญ

บทที่ 330 ป้อมปราการมาเยือน ตระกูลอู่สะเทือนขวัญ

วันรุ่งขึ้น แสงอรุณรุ่งค่อยๆ สาดส่อง

แสงแดดสีทองยังมิทันสลายม่านหมอกยามเช้าตรู่จนหมดสิ้น

ท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์ตระกูลอู่ ในเมืองฐานที่มั่นหมายเลข 8 พลันถูกเงาทมิฬขนาดยักษ์เข้าบดบัง

ป้อมปราการทรงขุนเขาที่ทั่วทั้งร่างเปล่งประกายโลหะอันเย็นเยียบ รูปร่างแปลกตาแลดูน่าเกรงขาม ส่งเสียงกระหึ่มกึกก้องจนแก้วหูสั่นสะเทือน ค่อยๆ ลอยนิ่งสงบอยู่ตรงนั้น

ประหนึ่งสัตว์ร้ายยักษ์จากบรรพกาล ก้มมองสรรพสิ่งอันต่ำต้อยเบื้องล่าง

‘ป้อมปราการประตูหนานเทียน’ ที่ผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์ลู่ชิงทิ้งเอาไว้!

ขนาดมหึมาของมันแทบจะบดบังท้องฟ้าไปครึ่งแถบ บนตัวภูเขาเต็มไปด้วยปากกระบอกปืนและเครื่องปล่อยพลังงานอันดุดัน แผ่กลิ่นอายทำลายล้างที่ชวนให้ใจสั่นสะท้านออกมา

แสงอาทิตย์สาดกระทบเกราะโลหะอันเย็นเยียบของป้อมปราการ สะท้อนแสงจ้าบาดตา ยิ่งเพิ่มบรรยากาศสังหารและความน่าเกรงขามขึ้นอีกหลายส่วน

กลุ่มลูกหลานตระกูลอู่ที่กำลังฝึกฝนอยู่ในลานประลองยุทธ์ ต่างพากันร้องอุทานแหงนหน้ามองฟ้า: