บทที่ 329 นกขมิ้นอยู่เบื้องหลัง

บทที่ 329 นกขมิ้นอยู่เบื้องหลัง

หุบเขาน้ำแข็งเงียบสงัด

สะเก็ดน้ำแข็งและฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจายค่อยๆ ร่วงหล่นลงมา

ราชาสัตว์ร้ายระดับแปดที่เคยผยองจนไม่เห็นใครในสายตาตัวนั้น แมมมอธสุริยันปาถูซือ นอนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้นราวกับยอดเขาน้ำแข็งที่ถล่มทลาย ร่างกายมหึมาเย็นเฉียบไปนานแล้ว

เลือดสีฟ้าครามชโลมย้อมผืนพิภพที่พังทลาย

ปรมาจารย์วิทยายุทธ์ต้าเซี่ยและผู้เหนือมนุษย์ฝั่งตะวันตกไม่กี่คนที่รอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด ต่างหายใจหอบหนัก หัวใจยังคงเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง

"ตายแล้ว... ตายจริงๆ แล้ว..."

"ราชาสัตว์ร้ายระดับแปด... ถูก... สังหารไปแบบนี้เลยเหรอ..."

สายตาของพวกเขา ทั้งยำเกรง ตกตะลึง และไม่อยากจะเชื่อ สุดท้ายต่างก็มารวมอยู่ที่ร่างเงาสีดำทมิฬที่ยืนตระหง่านอยู่ข้างซากศพของราชาสัตว์ร้าย

ชุดเกราะจักรกลชำรุดเสียหายอย่างหนัก หลายแห่งเผยให้เห็นรอยไหม้เกรียมและโครงสร้างซับซ้อนภายใน กระทั่งยังมองเห็นประกายไฟฟ้าระยิบระยับแล่นผ่านอยู่เป็นสาย