บทที่ 309 พระสันตะปาปาดับสูญ

บทที่ 309 พระสันตะปาปาดับสูญ

วินาทีต่อมา เสียงอันชัดเจนของลู่ชิงก็พึมพำแผ่วเบา "ปืนนัดนี้ของฉัน สังหารขั้นแปดได้"

วูบ—

ทันทีที่สิ้นเสียง ลมหายใจที่พ่นออกมาก็กลายเป็นไอหมอกบริสุทธิ์สายหนึ่ง

ลมหายใจดั่งสายลม พัดผ่านเปลวไฟที่ริบหรี่สั่นไหวบนเทียนในมือซ้าย

ฟึ่บ

เปลวไฟดับมอดลง ควันขาวสายหนึ่งลอยอวลขึ้นสู่เบื้องบน

ราวกับมีชีวิต มันพุ่งมุดเข้าไปในโพรงจมูกของลู่ชิง

ในเวลาเดียวกันนั้น

ปืนลูกโม่สีดำ ‘สรรพสัตว์เสมอภาค’ ที่มือขวาของเขากำแน่น ตัวปืนอันเย็นเยียบคล้ายกับมีชีวิตขึ้นมา