บทที่ 176 แผนสังหาร

บทที่ 176 แผนสังหาร

เมื่อมองแผ่นหลังของลู่ชิงที่เดินจากไป สีหน้าของสองพ่อลูกก็เย็นเยียบจับขั้วหัวใจ

หน้าอกของเซี่ยโหวหว่านชิงกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง พอแน่ใจว่าอีกฝ่ายจากไปพ้นแล้ว เธอจึงอดไม่ได้ที่จะชี้นิ้วไปทางประตูพลางแผดเสียงแหลมสูงจนแทบจะบาดแก้วหู "พ่อคะ ดูมันสิ มันเป็นบ้าไปแล้วชัดๆ! ห้าพันล้าน! มันกล้าอ้าปากขอห้าพันล้านได้ยังไง!"

สีหน้าของเซี่ยโหวจิ้นเองก็มืดครึ้มไม่ต่างจากท้องฟ้าก่อนพายุฝน รอยยิ้มเสแสร้งเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น

"พอได้แล้ว!"

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

เพียงคำพูดสั้นๆ สองคำ แต่กลับดังกึกก้องประดุจสายฟ้าฟาด สยบเสียงหวีดร้องของเซี่ยโหวหว่านชิงลงได้ในพริบตา

เซี่ยโหวหว่านชิงสะท้านไปทั้งร่าง เสียงของเธอพลันหยุดชะงักลง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจถี่กระชั้น

ดูออกเลยว่า... พ่อโกรธจัดจริงๆ เธอไม่เคยเห็นพ่อเป็นแบบนี้มาก่อนเลย

"ห้าพันล้าน..." เซี่ยโหวจิ้นเดินช้าๆ ไปริมหน้าต่าง สายตาจับจ้องไปยังทิศทางที่ลู่ชิงจากไปด้วยแววตาอำมหิต ราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังซุ่มรอจังหวะพร้อมจะขย้ำเหยื่อกินทุกเมื่อ