บทที่ 42 รางวัลอันงดงาม ยาน้ำบ่มเพาะระดับต้น

บทที่ 42 รางวัลอันงดงาม ยาน้ำบ่มเพาะระดับต้น

"คุณลองลุกขึ้นยืนดู ทดสอบประสิทธิภาพดูสิ"

ลู่ชิงเอ่ยพลางยิ้มบางๆ

เฉินเสี่ยวพยักหน้า เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นยืน

ขาจักรกลทองแดงเพลิงชาดราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเขา ในช่วงแรกยังรู้สึกไม่ค่อยชินอยู่บ้างเล็กน้อย

เขายกขาขึ้น วางลง แล้วยกขึ้นใหม่อีกครั้ง หลังจากก้าวเดินไปได้สองก้าว เฉินเสี่ยวก็ควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์

เวลาที่เขาเดินแทบไม่ต่างอะไรจากคนปกติเลยสักนิด หรือกระทั่งรู้สึกว่าคล่องแคล่วและเข้ากันได้ดียิ่งกว่าขาจริงของตัวเองเสียอีก!

"เหลือเชื่อเกินไปแล้ว แพทย์ลู่ โลกนี้มีอัจฉริยะแบบคุณอยู่จริงด้วย!"

แววตาของเฉินเสี่ยวเต็มไปด้วยความตกตะลึง