กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 41 ระดับสี่ระดับชั้นดี ขาขวาจักรกล!
ในวินาทีถัดมา เจียงจวินเย่ก็ก้าวออกมาจากเงามืด
เขาสวมชุดสูทสีขาวที่ตัดเย็บอย่างประณีต สะอาดสะอ้านไร้ฝุ่นละออง ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายเย็นชาผลักไสผู้คนให้อยู่ห่างไกลออกไปนับพันลี้ ราวกับว่าเขาเป็นคนหยิ่งทะนงเช่นนี้อยู่ตลอดเวลา
เขายกมือขึ้น กระบี่หยกสีเขียวมรกตเล่มหนึ่งก็ลอยเคว้งขึ้นมา
ปลายกระบี่ทอประกายแสงเย็นเยียบ ชี้ตรงไปยังลำคอของชายคนนั้นแต่ไกล
"กระบี่หยกชิงหลง... แก แกคือเจียงจวินเย่!" ม่านตาของชายคนนั้นหดเล็กลงในทันใด น้ำเสียงสั่นสะท้าน ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
"พูดมากน่า!" ลู่ชิงในคราบลูกกะเป๋งก้าวออกมาได้จังหวะพอดิบพอดี "เมื่อกี้แกยังปากดีอยู่ไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ลูกพี่ฉันมาแล้ว แกก็ลองแหกปากเห่าอีกรอบดูสิ?"
เพียะ! เพียะ!