ตอนที่ 283 จบบริบทหลัก—ยินดีให้ฉันเป็นคนอ่านบทกวีให้เธอในงานศพไหม

ตอนที่ 283 จบบริบทหลัก—ยินดีให้ฉันเป็นคนอ่านบทกวีให้เธอในงานศพไหม

ในสัปดาห์แรกที่สถานีวิจัย กิจวัตรประจำวันของสวี่ซิงก็คือการเดินเตร็ดเตร่ตามเหล่านักวิจัยไปทั่วห้องทดลอง

บางครั้งพวกเขาจะออกไปสำรวจข้างนอก เธอกับเวินสวินก็ติดตามไปด้วย

บางครั้งก็จะได้พบกับเพนกวินที่พลัดหลง พวกมันไร้ทิศทาง จึงเดินเตาะแตะตามผู้คนไป

สวี่ซิงรู้สึกว่าน่ารัก อยากจะเข้าไปกอดมัน ผลคือโดนจิกเข้าให้หนึ่งทีโดยไม่ทันตั้งตัว

หนึ่งคนหนึ่งเพนกวินต่างเบิ่งตาจ้องคุมเชิงกัน

บางครั้งเวลาออกไปข้างนอกพวกนักวิจัยจะพกปลาตัวเล็กแห้งไปด้วย พอเจอเพนกวินที่หลงทางก็จะโยนให้ตัวหนึ่ง แล้วค่อยส่งพวกมันกลับเข้าฝูง

ในช่วงเวลานี้ เคยเจอลมพายุใหญ่ครั้งหนึ่ง ลมหนาวพัดบาดใบหน้า เจ็บแสบราวกับมีดกรีด

แรงลมมหาศาลจนแทบจะพัดคนปลิวกระเด็น ทุกคนจึงรีบมุ่งหน้ากลับฐานอย่างฉุกเฉิน

ลมในยามค่ำคืนยิ่งทวีความรุนแรง พัดกระหน่ำใส่หน้าต่างจนเกิดเสียงหวีดหวิว สวี่ซิงถึงกับรู้สึกได้ว่าบ้านกำลังสั่นไหว