เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 282 เพราะฉันคือคนรักของเธอ ไม่ใช่กรงขังที่พันธนาการเธอไว้
จากแทสเมเนียไปยังสถานีจงซานต้องใช้เวลาอยู่บ้าง ช่วงแรกสวี่ซิงยังพอออกไปมองดูท้องทะเลสีครามเข้มข้างนอกได้ แต่ต่อมาทนความหนาวไม่ไหวจริง ๆ จึงกลับเข้าห้องโดยสารเรือ ทั้งตัวเบียดซุกอยู่ข้างกายเวินสวิน
เวินสวินกำลังคุยกับคนในทีมสำรวจ พูดถึงปรากฏการณ์แสงเหนือ
เจ้าหน้าที่สำรวจบอกว่า พวกเขามาคราวนี้ประจวบเหมาะกับช่วงเวลาที่ดีพอดี เพราะตรวจพบว่าดัชนีแสงออโรราจะพุ่งถึงระดับ 9 ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
สวี่ซิงชะงักไป “นั่นก็การปะทุครั้งใหญ่ของแสงเหนือเลยไม่ใช่เหรอ”
“ใช่แล้ว ถึงบอกว่าพวกคุณมาคราวนี้คุ้มสุด ๆ ถ้าคิดจะดูแสงเหนือ ไม่จำเป็นต้องไปถึงสถานีจงซาน แค่อยู่แถบตอนใต้ของออสเตรเลียก็มองเห็นได้แล้ว”
เวินสวินฉีกแผ่นให้ความร้อนแบบพกพาแผ่นหนึ่งวางลงในมือเธอ “ยังมองเห็นแสงเหนือเต้นระบำได้ด้วย”