กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 170 ฉันเป็นฝ่ายจูบนายเอง ฉันจะรับผิดชอบนายไปชั่วชีวิต
เขาเดินมาที่ข้างเตียง นั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ สายตาอันมืดมิดจับจ้องไปที่ใบหน้าแดงก่ำของสวี่ซิง
เด็กสาวหลับตาแน่น กำลังนอนหลับอยู่อย่างเงียบสงบ ปลายจมูกเล็กกะทัดรัดโด่งเชิด ริมฝีปากแห้งผากเล็กน้อยจากพิษไข้
เขาเหลือบมองน้ำที่อยู่ข้าง ๆ แล้วไปหาคอตตอนบัดมาหนึ่งก้าน จุ่มน้ำ แล้วค่อย ๆ ป้ายลงบนริมฝีปากของเธอ หยาดน้ำซึมออกมาทีละน้อยระหว่างริมฝีปากที่ปิดสนิทของเธอ
มือของเวินสวินที่ถือคอตตอนบัดชะงักลงกะทันหัน นิ้วมือออกแรงเล็กน้อย เสียง “แกร๊ก” แผ่วเบาดังขึ้น คอตตอนบัดหักคานิ้วของเขา
จู่ ๆ เขาก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง แขนที่ยกอยู่ตกลงอย่างไร้เรี่ยวแรง ยันไว้บนหัวเข่าคล้ายกับเหนื่อยล้าถึงขีดสุด