เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 169 จูบเขาอีกครั้งหนึ่ง
นัยน์ตาสีดำขลับคู่หนึ่งของเวินสวินจ้องมองเธอเขม็ง ในฝ่ามือคือพวงแก้มบอบบางนุ่มนิ่มที่ถูกลมพัดจนเย็นเฉียบ
เขาเม้มริมฝีปากแน่น ค่อย ๆ ดึงมือของตัวเองกลับไปทีละนิด รอยยิ้มบนใบหน้าของเด็กสาวค่อย ๆ จางลงทีละน้อย มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่ยังคงดื้อรั้นรอคอยคำตอบจากเขา
สายตาประสานกัน คนหนึ่งดิ้นรนถอยหลัง อีกคนหนึ่งปักใจเฝ้ารอ
สายลมราตรีพลันแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยน ราวกับเส้นด้ายบางเบาที่พันเกี่ยวคนทั้งสองเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่น
ครั้นเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ชายหนุ่มก็ผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด ยอมจำนนพ่ายแพ้ต่อหน้าเธอ และขยับเข้าไปใกล้เธออย่างยอมรับชะตากรรม มือข้างหนึ่งประคองแผ่นหลังของเธอไว้ อีกมือหนึ่งสอดผ่านใต้ข้อพับเข่า สองแขนออกแรงเล็กน้อย ก็อุ้มเธอขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย