กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 156 ตอนนั้นนายเจ็บมากใช่ไหม?
ภายใต้ปกเสื้อที่ปิดบังไว้ ตรงจุดที่ยามปกติมองไม่เห็น ใกล้กับกระดูกไหปลาร้าตรงหัวไหล่ของเขามีรอยแผลเป็นยาวน่ากลัวอยู่สายหนึ่ง
รอยแผลเป็นนั้นน่าเกลียดเหลือเกิน มันทอดยาวตั้งแต่กระดูกไหปลาร้าไปจนถึงแผงอก รอยเย็บแผลดูราวกับตะขาบตัวหนึ่งที่เกาะนิ่งอยู่บนนั้น
ลมหายใจของสวี่ซิงชะงักงันไปในทันที ดวงตาจ้องเขม็งไปยังรอยแผลเป็นนั้น
เธอคลายนิ้วมือที่กำเสื้อของเขาไว้ ปลายนิ้วสั่นระริกเบา ๆ ลูบไล้ลงไปบนนั้นผ่านเนื้อผ้าอย่างแผ่วเบา