ตอนที่ 153 เขาดูเหมือนจะเสพติดการเป็นพ่อคน

ตอนที่ 153 เขาดูเหมือนจะเสพติดการเป็นพ่อคน

เวินสวินเอียงหน้า สายตาทอดต่ำลง ในม่านตาดำสนิทสะท้อนใบหน้ายิ้มแย้มของลู่เหยียน

เขากระตุกมุมปากเบา ๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความข่มขู่ “เธอขู่ฉัน?”

ลู่เหยียนหรี่ตาโค้งลง ราวกับเด็กไร้เดียงสาที่ไม่ประสีประสา “ไม่ใช่การขู่ แค่เตือนด้วยความหวังดี”

สวี่ซิงยังคงกรอกน้ำเข้าปาก เธอถอดหมวกนิรภัยออก ปอยผมด้านหน้าเปียกลู่ติดหน้าผากที่ชุ่มเหงื่อ

ดวงตาที่สะท้อนแสงสีเหลืองนวลของอาทิตย์อัสดงมองไปยังเวินสวินและลู่เหยียนอย่างดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจ

แพขนตายาวสั่นไหวแผ่วเบา จ้องใบหน้าด้านข้างของลู่เหยียนเขม็ง แต่ในหัวกลับคิดว่า อ่า น่ารังเกียจจริง ๆ เมื่อไหร่ถึงจะได้กดเธอลงกับพื้นแล้วซัดสักยกนะ

อวี้หนิงหยิบทิชชู่เปียกห่อหนึ่งออกมาจากกระเป๋าส่งให้สวี่ซิง ยิ้มอย่างอ่อนโยน “รุ่นน้องหญิง เช็ดสักหน่อยเถอะ จะสบายตัวขึ้นบ้าง”