ตอนที่ 148 น้ำเสียงของเธอทำให้หัวใจเขาฝาดเฝื่อน

ตอนที่ 148 น้ำเสียงของเธอทำให้หัวใจเขาฝาดเฝื่อน

กลุ่มของสวี่ซิงมาถึงโม่หย่วนในตอนพลบค่ำ นายกเทศมนตรีตำบลได้รับแจ้งความ จึงตั้งใจให้คนเตรียมอาหารเย็นไว้ต้อนรับ

ราวสองทุ่ม ครอบครัวของนายกเทศมนตรีตำบลและสมาชิกหน่วยย่อยสำรวจมารวมตัวกันพร้อมหน้า คนยี่สิบกว่าคนนั่งล้อมโต๊ะไม้ยาวที่นำมาต่อเข้าด้วยกัน ดูโอ่อ่าตระการตายิ่งนัก

ผ่านการปรับอารมณ์ไปสองสามชั่วโมง สวี่ซิงก็ไม่ตื่นเต้นสะเทือนใจขนาดนั้นอีกในที่สุด ทว่าเพราะร้องไห้นานเกินไป ดวงตาและปลายจมูกจึงยังแดงก่ำ ขอบตายังถึงกับบวมเป่งขึ้นมา

เวลานี้เธอก็นั่งอยู่ตรงโต๊ะยาวข้างอวี้หนิง

อวี้หนิงเป็นนักศึกษาบัณฑิตศึกษาจากอีกมหาวิทยาลัย วันนี้เพิ่งได้พบสวี่ซิงเป็นครั้งแรก ยังคงรู้สึกหวาดผวากับอารมณ์ที่ระเบิดออกมากะทันหันของเธอเมื่อช่วงบ่าย จึงถามเธอเสียงเบา “รุ่นน้องหญิง คุณโอเคไหม”

สวี่ซิงเอียงศีรษะ สบสายตาที่เป็นห่วงของอวี้หนิงพอดิบพอดี เธอโค้งริมฝีปาก แย้มยิ้มบาง ๆ ราวกับดอกท้อดอกแรกที่ผลิบานบนกิ่งก้านในวันฤดูใบไม้ผลิ ว่านอนสอนง่ายและงดงามจับตา

“รุ่นพี่ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันไม่เป็นไร”