เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 140 จากกันเนิ่นนาน (7) อดีตของเขา
อดีตของเวินสวินคือบาดแผลที่ทุกคนในเซียวหลางไม่ตัดใจเอ่ยถึง ดังนั้นเฉิงหวยจึงไม่ได้พูดบนรถ
ครั้นถึงศูนย์รับมือเหตุฉุกเฉินหลังภัยพิบัติเจียงตู เฉิงหวยพาขวัญใจสวี่ซิงขึ้นรถ โยนแล็ปท็อปให้เธอโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง พลางเอ่ยสั้น ๆ ได้ใจความ “อีก 20 นาทีระบบกรอกข้อมูลจะปิด พอให้เธอยื่นความจำนงให้เสร็จ”
บนหน้าจอแล็ปท็อปคือช่องทางเข้าสู่ระบบ ขอเพียงเธอป้อนบัญชีและรหัสผ่านของตัวเองก็สามารถเข้าไปยื่นความจำนงได้แล้ว
แต่เธอไม่ขยับ หากหันไปมองเหล่าผู้ประสบภัยที่สีหน้าหวาดวิตกในพื้นที่พักพิง ในบรรดาผู้ประสบภัยเหล่านั้นนาน ๆ ทีจะมีคนจากตานหลี่สักคนสองคน
เธอสามารถใช้พู่กันวาดทุกคนในภัยพิบัตินี้ออกมาได้ สามารถทำให้ทุกคนจดจำภัยพิบัตินี้ได้ แต่กลับไม่อาจช่วยบรรเทาความเจ็บปวดให้พวกเขาได้เลยแม้แต่เสี้ยวเดียว
เฉิงหวยเห็นเธอเอาแต่มองเหม่อออกไปข้างนอก จึงอดเร่งไม่ได้ “สวี่ซิง…”