กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 119 คล้ายเป็นจุดสิ้นสุด และคล้ายเป็นการเริ่มต้นใหม่
สวี่ซิงยืนอยู่ตรงประตูห้องเรียน สบเข้ากับดวงตาหลายสิบคู่ที่เปี่ยมด้วยความห่วงใยอย่างกระตือรือร้น ในใจรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
คนพวกนี้ทำไมจู่ ๆ ถึงได้เปลี่ยนไปประหลาดขนาดนี้ กินยาผิดขนานมาหรือไง
จูฮุ่ยฮุ่ยที่นั่งอยู่แถวสอง อยู่ใกล้เธอที่สุด ทันทีที่เห็นเธอเดินเข้ามา ก็ร้องไห้โฮลุกขึ้น ก้าวพรวดเข้ามากอดเธอไว้แน่น
“ฮือ ๆ ๆ ซิงซิงของเราน่ารักขนาดนี้ ทำไมถึงต้องมาเจอขยะเปียกแบบนั้นด้วยนะ คนพรรค์นั้นน่ะ ต่อให้ตายแล้วตกนรกสิบแปดขุมยังไม่สาสมเลย”
จูฮุ่ยฮุ่ยพูดแทนใจของทุกคน เพื่อน ๆ ที่มาถึงห้องเรียนแล้วต่างพากันพยักหน้าอย่างจริงจังตาม
สวี่ซิง “...”