ตอนที่ 118 เขายิ้มอย่างอ่อนโยน นัยน์ตาเปี่ยมล้นด้วยความรู้สึก

ตอนที่ 118 เขายิ้มอย่างอ่อนโยน นัยน์ตาเปี่ยมล้นด้วยความรู้สึก

เรื่องนี้แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วในช่วงเที่ยง คนทั้งระดับมัธยมปลายปีสามต่างรู้เรื่องกันหมดแล้ว

การมาของจางอิ่งทำให้สวี่ซิงดีใจอยู่บ้าง เธออารมณ์ดี ตอนเที่ยงจึงอยากคุยกับจางอิ่งต่ออีกสักหน่อย แต่กลับถูกเวินสวินกดหัวให้ไปนอน

เธอนอนอยู่บนเตียง มองดูชายหนุ่มที่กำลังดึงผ้าม่านให้ตนพลางเบะปาก

พลันที่เขาหันกลับมา เธอก็รีบร้อนพูดขึ้นว่า “ฉันไม่เพลีย ช่วงบ่ายเข้าเรียนก็ไม่เพลียด้วย คุณน้าซ่งอุตส่าห์มาหาทั้งที ฉันอยากอยู่เป็นเพื่อนหล่อนอีกสักพัก”

เวินสวินเดินมาข้างเตียงของเธอ โน้มตัวลง ดีดหน้าผากเธอเบา ๆ ทีหนึ่ง แล้วแย้มยิ้มบาง ๆ “ไม่เพลียก็ต้องนอน พักผ่อนฟื้นฟูจิตวิญญาณให้ดี ตอนบ่ายเข้าเรียนจะได้มีสมาธิขึ้นหน่อย”

สวี่ซิง “...”