ตอนที่ 108 เขาเต็มใจที่จะเป็นกษัตริย์ผู้ปกป้องนกไนติงเกล

ตอนที่ 108 เขาเต็มใจที่จะเป็นกษัตริย์ผู้ปกป้องนกไนติงเกล

ช่วงบ่ายสวี่ซิงไม่ได้ไปเข้าเรียน คอยอยู่เป็นเพื่อนหยางผิงผิงที่โรงพยาบาลตลอด

หญิงชราได้รับความกระทบกระเทือนใจรุนแรงเกินไป จึงหลับลึกไปเนิ่นนาน

เวินสวินนั่งอยู่ข้างกายสวี่ซิง คอยอยู่เป็นเพื่อนเธอและคอยเฝ้าหยางผิงผิงอยู่ตลอดเช่นกัน

อารมณ์ของสวี่ซิงดีขึ้นมาบ้างแล้ว ทว่าเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้ ขอบตาจึงยังคงมีรอยแดงเรื่อที่ยังไม่จางหาย

เวินสวินลูบศีรษะด้านหลังของเธอเบา ๆ “อยากไปพักผ่อนสักครู่ไหม”

สวี่ซิงส่ายหน้า หยางผิงผิงยังไม่ฟื้น เธอก็คงไม่อาจพักผ่อนได้อย่างสนิทใจ

เวินสวินไม่ฝืนใจ ถามต่ออีกว่า “เมื่อกี้ทำไมถึงจู่ ๆ วิ่งกลับไปตบคน”

แม้จะรู้สาเหตุที่สวี่ซิงมีเรื่องทะเลาะวิวาทแล้ว แต่สถานการณ์ในตอนนั้น การพาหยางผิงผิงส่งโรงพยาบาลย่อมสำคัญกว่า เขาไม่นึกเลยว่าคุณหนูตัวน้อยที่แสนว่านอนสอนง่ายจะพุ่งตรงเข้าไปฟาดฝ่ามือใส่หน้าคนอื่นเช่นนั้น